Wala pa ring pinagbago ang mga na igurot sa baguio. hanggang ngayon ay matindi pa rin ang pagka humaling nila sa pera. nagpa picture kasi kami kasama ang mga igorot na nagkakahalaga ng 50 pesos.
at eto pa. 5 pesos daw bawat shot kahit sa amin ang camera.sa isip-isip ko, sino ba naman ang gustong magpakuha sa mga katulad nila. naasar ako.kaya dinaya ko sila.
3 yung shot. pero sinabi ko.. "naku, hindi po gumana.." pero na save ko.
kasalukuyang dumadaan ang bagyong "Reming" noon nung pumunta kami ng baguio. habang ineenjoy namin ang lamig at simoy ng hangin doon ay kasalukuyan din namang sinirira, pinapatay at binabaligtad ang mga bubong ng mga tao sa bicol.
hindi ko kaagad na realize na swerte ako kung hindi pa nag open ng topic ang prof namin sa theology about advent season.
naisip ko
sinwerte tayo dahil walang pasok noon, bakasyon time. pero bigla nalang akong nakonsensya sa mga nakita kong karumaldumal na insidente sa tv.
sinwerte tayo dahil lumihis ang ruta ng bagyo na dapat ay sa atin (metro manila) babagsak.
sinwerte tayo dahil kahit umuulan ay di tayo nabasa dahil nasa loob tayo ng bahay ng matibay at gawa sa bato.
o sige na nga. nakonsensya na rin ako pati dun sa mga lintek na igorot na yon. na sana ay binayaran ko na rin yung 15 pesos para dun sa 3 shots na pinababayaran nila. kahit ganun ka swapang ang ugali nila, sana ay ginawa ko nalang din na tulong iyon sa kanila.
chineck ko ang mga pictures. tinignan ko ang mga kuha na kasama ang mga igorot, hinanap ko yung mukha ko..
aba'y lintek.. hindi ako nasama, ako'y natakpan.. natuwa ako,, buti nalang di ko binayaran!!
